او که عشقش تــــو دلُم قـــدّ خـــــــدامه ننمه 

او که هر جُو مـن باشم پشت و پنــــــامه ننمه

او که اَی باکیـــم بشــــــه قـــــرار و آروم نداره             

میشینه بالوی ســـــــرُم فکـــــــــر دوامه ننمه

او که من هر چی بخوام واسم تدارک می بینه              

نَمی پُرسَتــــــم ازُم بَــــرِی کجـــــــــامه ننمه

او که هر موقع نگاهُم می کنــــــــه با یی نظر                

میخونه هــــر بد و خـــــوبــــــی تو نگامه ننمه

او که اَی دیر بُکُنــم اَی همه نصف شب بشه                

میشینه گوشــــه ی اتاق و چیش برامه ننمه

او که اَی از رو جــــــوونی به او پرخاش بکنم                  

اِنگـو که تشنه ی حـــــــــــــرف نابجامه ننمه

او که با همـــــه ی بدیم ازُم شکــــایت نداره                 

به کسی نَمیگــــــه که محتــــاج وفامه ننمه

او که مـن تو زندگیم هر چـی دارم از او دارم                    

بخدا بعــــد خــــــــدا او هــــم خدامه ، ننمه