درختان را دوست می دارم

 

که به احترام تو قیام کرده اند،

 

و آب را

 

که مَهر مادر توست،

 

خون تو شرف را سرخگون کرده است.

 

شفق آینه دار نجابتت،

 

و فلق محرابی ،

 

که تو در آن

 

نماز صبح شهادت گزارده ای.

 

***

 

در فکر آن گودالم

 

که خون تو را مکیده است

 

هیچ گودالی چنین رفیع ندیده بودم

 

در حضیض هم می توان عزیز بود

 

از گودال بپرس!