آتشی نمى سوزاند "ابراهیم" را

 

و دریایى غرق نمی کند "موسى" را

کودکی، مادرش او را

به دست موجهاى "نیل" می سپارد

تا برسد به خانه ی فرعونِ تشنه به خونَش



دیگری را برادرانش به چاه مى اندازند

سر از خانه ی عزیز مصر درمی آورد

مکر زلیخا زندانیش می کند

اما عاقبت بر تخت ملک می نشیند

 



از این "قِصَص" قرآنى هنوز هم نیاموختی ؟!



که اگر همه ی عالم

 قصد ضرر رساندن به تو را داشته باشند

و خدا نخواهد ، نمی توانند

او که یگانه تکیه گاه من و توست !

 

پس

به "تدبیرش" اعتماد کن

به "حکمتش" دل بسپار

به او "توکل" کن